ماهیگیری کردی تو یه برکه احساسم قلابو انداختی درست جوری که می‌خواستم افتادم تو تورت ولی نه از سر نیاز خواستم که دریا رو با چشمای تو بشناسم لجنزار برکه‌ام جزو خاطره هاست فهمیدم آزادی که با تور بهتره نباشه شوری دریا به شوری دروغات نبود مرداب اون زندگی که وصل به تو باشه سردی این آب با سردی رفتارات می‌شست رفتارای ماهیگیر داشت قلب منو می‌کشت صید چشمات شدم که شاید مال من باشه اما صیادت چشمای یکی دیگه می‌گشت یه بارم هی می‌گفت برگرد، یه بارم هی می‌گفت برو ولی تصمیم عوض می‌شد وقتی می‌دیدمت تو رو چشمامو بستم و تسلیم دامی که تو پهن کردیش شنا کردم، شنا کردم، شنا کردم رو به جلو… من شکستم…